Dorota Heck (Maria Tarczyńska), "Recenzje bez cenzury"

Książka ta jest przede wszystkim wyborem recenzji. Fragmentaryczne ujęcia, zdominowane przez nieodpartą pokusę recenzowania (zarówno książek krytycznoliterackich lub eseistycznych, jak i nie zawsze docenionych poetyckich czy też nieco przemilczanych prozatorskich)na przekór dekoniunkturze, stanowią raczej zaproszenie do podjęcia szerokiego tematu: Współczesna polska fikcja literacka wobec przemian pojęcia prawdy, aniżeli wyczerpanie teoretycznych zagadnień i materiałów empirycznych. Doraźnym zamiarem autorki natomiast było wskazać garść przykładów, które pozwoliłyby podważyć obiegową, zniechęcającą do czytania nowości, opinię o imitacyjnym, na wskroś konformistycznym, wtórnym wobec późnej nowoczesności Zachodu, charakterze najnowszej prozy i poezji w Polsce. Na podstawie Wstępu