„Polskie dzieje 1795–1864 – sarmackie dziedzictwo wobec narodowej niewoli” to historyczno-refleksyjna publikacja Józefa Dudy, stanowiąca część jego szerszych rozważań nad dziejami narodu polskiego i jego tożsamości cywilizacyjnej.
Autor analizuje okres od III rozbioru Polski (1795) do czasu po powstaniu styczniowym (1864), ukazując losy narodu pozbawionego państwowości, a jednocześnie zachowującego świadomość narodową i dążenie do niepodległości. Szczególną uwagę poświęca roli sarmackiego dziedzictwa, które wpływało na postawy społeczne, polityczne i kulturowe Polaków w okresie zaborów.
Publikacja podejmuje refleksję nad sensem powstań narodowych, kalkulacjami historycznymi oraz postawami wobec walki o niepodległość. Autor podkreśla, że mimo wielopokoleniowej niewoli, idea niepodległej Rzeczypospolitej pozostawała żywa i stanowiła najwyższą wartość dla wielu pokoleń Polaków.
Książka ukazuje również, że historia Polski jest procesem ciągłym, w którym kolejne pokolenia podejmowały wysiłek zachowania tożsamości narodowej i walki o suwerenność, nawet w obliczu przewagi zaborców.
ATUTY WYDANIA
• analiza okresu 1795–1864 w historii Polski
• refleksja nad sarmackim dziedzictwem
• omówienie postaw wobec powstań narodowych
• ukazanie procesu kształtowania tożsamości narodowej
• spojrzenie historiozoficzne na dzieje Polski
• podkreślenie znaczenia niepodległości
• część cyklu badań Józefa Dudy
• wartościowa publikacja historyczna
Komentarze (0)
Chwilowo nie możesz polubić tej opinii
Zgłoś komentarz
Zgłoszenie wysłane
Twoje zgłoszenie nie może zostać wysłane