Mariusz Barszcz, "Klarnet w muzyce polskiej XX i XXI wieku" Tom I

Celem niniejszej pracy jest przekazanie z jednej strony idei muzycznych powszechnych w wielu kręgach kompozytorów polskich drugiej połowy XX wieku (nurtów, języka, metod, technik kompozytorskich), które ze względu na swą różnorodność, oryginalność i piękno stanowią cenny wkład do dziejów muzyki klarnetowej, ale z drugiej strony stwarzają wiele problemów wykonawczych i interpretacyjnych, które identyfikują i podają analizie.

W pierwszym rozdziale została prześledzona droga rozwoju instrumentu od jego form pierwszych do współczesnych. I tak pojawiła się potrzeba zarysowania szerszego tła historycznego.

Drugi rozdział stanowi syntetyczny szkic warunków rozwoju polskiej kultury muzycznej w kontekście przemian historycznych. Tenże rozdział odpowie na pytania „co i dlaczego w ubiegłym wieku hamowało ludzką twórczość”, „co i jak dalece przyczyniło się do jej rozwoju”?

Rozdział trzeci zawiera usystematyzowanie pomysłów dźwiękowych i oryginalnych ujęć formalnych oraz krótki przegląd not biograficznych wybranych twórców.

W rozdziale czwartym została pokazana problematyka wykonawcza i interpretacyjna wybranych kompozycji polskiej muzyki klarnetowej. Uwzględniono uwagi wykonawcze i interpretacyjne w aspekcie elementów dzieła muzycznego oraz w aspekcie intonacji, formy, faktury i frazowania. W tym rozdziale znalazła się również analiza wybranych kompozycji.