Jacek i Wojciech Machowie Jadźka Orłowska. Dzienniki 1918–1952

„Jadźka Orłowska. Dzienniki 1918–1952” to wyjątkowa publikacja przygotowana i opracowana przez Jacka i Wojciecha Machów, będąca osobistym zapisem życia Jadźki Orłowskiej oraz niezwykłym dokumentem epoki.

Pamiętnik, ukończony 28 września 1952 roku, obejmuje wspomnienia z 34 lat życia autorki, rozpoczynające się w czasie odzyskania przez Polskę niepodległości. Dzienniki prowadzą czytelnika przez kolejne etapy jej biografii – lata młodości, studia na powstałym w Lublinie uniwersytecie, przedwojenną rzeczywistość miasta, życie rodzinne oraz wydarzenia społeczne i historyczne, których była świadkiem.

Autorka opisuje zarówno wielkie wydarzenia publiczne, jak i codzienne doświadczenia: relacje rodzinne, przyjaźnie, kontakty towarzyskie oraz życie mieszkańców Lublina. Szczególne miejsce zajmują wspomnienia z okresu II wojny światowej i okupacji, przedstawione przez pryzmat troski o rodzinę oraz los najbliższych po śmierci męża w 1940 roku.

Dzienniki urywają się w 1952 roku, na co wpływ miały trudne warunki życia, konieczność dodatkowej pracy oraz atmosfera polityczna ograniczająca możliwość swobodnego wyrażania poglądów. Mimo tego zachowane zapiski stanowią niezwykle cenne źródło wiedzy o życiu prywatnym i społecznym pierwszej połowy XX wieku.

Ogromną wartością publikacji są również liczne fotografie wykonane przez Jadźkę Orłowską od połowy lat dwudziestych, które wzbogacają tekst i tworzą wyjątkowy obraz epoki. Zdjęcia ukazują nie tylko historię rodziny, ale także przemiany zachodzące w Lublinie i otaczającym świecie.

Książka jest cenną pozycją dla miłośników historii, pamiętnikarstwa, dziejów Lublina oraz wszystkich zainteresowanych osobistymi świadectwami ludzi żyjących w przełomowych czasach.