Brak produktów
Podane ceny są cenami brutto
Zobacz większe
Nowy produkt
Antoni Stolpe, zmarły w wieku 21 lat, pianista, kompozytor, ale także dyrygent i pedagog. Urodził się 23 maja 1851 roku w Nowej Aleksandrii (obecnie Puławy). Mały Antoni rozpoczął naukę pod okiem ojca i szybko robił postępy. W wieku jedenastu lat podjął studia w Instytucie Muzycznym w Warszawie w klasie fortepianu, również pod kierunkiem swojego ojca.
| Wydawnictwo | Wydawnictwo Muzyczne POLIHYMNIA sp. z o.o. |
| Autor | Antoni Stolpe |
| Data wydania | 2018 |
| Miejsce wydania | Lublin |
| ISMN | 978-0-69313-128-0 |
| Format | A4 |
| Oprawa | zeszytowa |
| Liczba stron | 62 |
| Numer wydania | II |
Antoni Stolpe, zmarły w wieku 21 lat, pianista, kompozytor, ale także dyrygent i pedagog. Urodził się 23 maja 1851 roku w Nowej Aleksandrii (obecnie Puławy). Mały Antoni rozpoczął naukę pod okiem ojca i szybko robił postępy. W wieku jedenastu lat podjął studia w Instytucie Muzycznym w Warszawie w klasie fortepianu, również pod kierunkiem swojego ojca. W tym właśnie czasie zaczął komponować. Najwcześniejszy możliwy do datowania utwór „O Salutaris Hostio” op. 4, opatrzony jest datą 1 lutego 1866 roku, autor miał więc niespełna piętnaście lat. Kompozycji uczył się u Karola Augusta Freyera, a następnie u Stanisława Moniuszki. W roku 1867 Stolpe złożył egzaminy kończące studia i otrzymał zarówno z fortepianu, jak i kompozycji, oceny wybitne. W 1869 roku Antoni Stolpe rozpoczął naukę w Neue Akadenie der Tonkunst w Berlinie. Dzięki wytężonej pracy w krótkim czasie dziewiętnastoletni muzyk zdobył pozycję, o której marzyć mogą najwięksi. Antoni od dziecka miał problemy ze zdrowiem, mimo wyjazdów do najlepszych uzdrowisk, zmarł w 1872 roku. Przekazujemy Państwu pierwszy zbiór utworów Antoniego Stolpego. Jego twórczość zapomniana, niedostrzeżona lub też do tej pory zwyczajnie nieodkryta, stanowi ze względu na nieprzeciętne walory artystyczne znakomite uzupełnienie repertuaru polskiej literatury pianistycznej i kameralnej. Niniejsze wydanie opracowane zostało na podstawie oryginalnych rękopisów. Ze względu na brak tzw. tradycji wykonawczej, zachowaliśmy tekst muzyczny niemal bez mian, pozostawiając w ten sposób obiektywny punkt wyjścia do własnej interpretacji utworów. Zrezygnowaliśmy także z uzupełnień mogących zafałszować obraz kompozycji, umieszczając jedynie znaki dynamiczne, agogiczne i artykulacyjne wprowadzone przez kompozytora. Tomasz Mazur Utwory fortepianowe: 1. Mazurek h-moll 2. Walc B-dur 3. Allegretto nr 1 4. Allegretto non troppo nr 2 5. Andante As-dur Utwory kameralne: 6. Polonez As-dur na kwintet fortepianowy 7. Romance