Marian Sawa, "Fantazja koncertująca na saksofon altowy i organy"

Fantazja koncertująca na saksofon altowy i organy napisana w 1999 roku jest wieloczęściową, wirtuozowską kompozycją opartą na melodii najstarszej, wczesnośredniowiecznej polskiej pieśni religijnej Bogurodzica. Kompozytor stosuje w tym utworze elementy jazzu i bluesa oraz nieregularne podziały rytmiczne (np. 3+3+2) w połączeniu z surową modalną harmonią. To oryginalne, przeznaczone na nietypowy skład instrumentalny dzieło, jest w dorobku kompozytora osobliwym wyjątkiem. Mimo dużej różnorodności materiałów dźwiękowych Fantazja koncertująca utrzymana jest w trzyczęściowej formie. Pierwsza część, poprzedzona krótkim wstępem, jest rozbudowanym rondem. Refren pojawia się tu kilka razy. Druga część, utrzymana w formie komatycznej, to kontemplacyjny dialog pomiędzy saksofonem i solowym rejestrem w organach. Trzecia część poprzedzona jest wirtuozowska, rozbudowaną kadencją saksofonu, po której następuje efektowny finał zawierający elementy fugata. W trakcie całego utworu pojawia się temat Bogurodzicy, który poddawany jest różnym modyfikacjom. Ponieważ w literaturze muzycznej niewiele jest utworów przeznaczonych oryginalnie na taki skład wykonawczy, mamy nadzieję, że to dzieło przyjęte zostanie z wielkim zainteresowaniem saksofonistów i organistów. Do Fantazji koncertującej dodano drobną miniaturkę: Melodię Vietnamską (oryginalny zapis kompozytora). Utwór opatrzony jest notką: „opr. Marian Sawa” sugerującą, że mamy tu do czynienia jedynie z harmonicznym opracowaniem wietnamskiej melodii Long me (Uczucia matki) utrzymanym w żartobliwym charakterze.