Sebastian Wasiuta, "Przysłowie jako tekst minimalny"

„Przysłowie jako tekst minimalny” autorstwa Sebastiana Wasiuty to monografia naukowa poświęcona współczesnym badaniom nad przysłowiami z perspektywy tekstologii integralnej, rozwijanej przez Jerzego Bartmińskiego i Stanisławę Niebrzegowską-Bartmińską.

Głównym celem publikacji jest rekonstrukcja właściwości przysłów jako tekstów minimalnych oraz wykazanie, że spełniają one wszystkie podstawowe kryteria tekstowości. Autor dowodzi, że przysłowia stanowią samodzielne akty komunikacyjne – posiadają określonych nadawców i odbiorców, wyraźnie zdefiniowaną intencję komunikacyjną, cechy gatunkowe oraz stylistyczne, a także funkcjonują jako zamknięte i spójne całości komunikacyjne.

Istotnym wkładem publikacji jest zaproponowanie rozróżnienia pomiędzy pojęciami „tekstu minimalnego” i „tekstu prototypowego”. W przedstawionej koncepcji przysłowie zostaje uznane za prototypowy tekst minimalny, odróżniający się zarówno od innych krótkich form tekstowych, jak i od rozbudowanych tekstów prototypowych, takich jak bajki czy opowieści.

Monografia wpisuje się w nurt współczesnych badań nad tekstem, językiem i kulturą, stanowiąc wartościowy głos w dyskusji dotyczącej definicji tekstu oraz funkcjonowania małych form językowych w komunikacji.

Publikacja skierowana jest do językoznawców, tekstologów, etnolingwistów, literaturoznawców, studentów filologii oraz wszystkich czytelników zainteresowanych teorią tekstu, paremiologią i współczesnymi badaniami nad językiem.